Monday, February 22, 2010

Hukuman sebat syariah perlu diseragam

Oleh Manja Ismail
manja@nstp.com.my

Perundangan sivil ternyata gagal menangani keruntuhan moral di kalangan umat Islam

BERITA mengenai tiga wanita Islam menjalani hukuman sebat mengikut undang-undang syariah kerana mengadakan hubungan seks haram, minggu lalu, menghidupkan semula kontroversi hukuman ke atas bekas model sambilan, Kartika Sari Dewi Shukarnor yang dijatuhkan hukuman denda RM5,000 dan enam sebatan oleh Mahkamah Tinggi Syariah Kuantan pada 20 Julai lalu setelah mengaku bersalah meminum arak di sebuah hotel di Cherating pada 11 Julai 2008.

Walaupun kesalahan tiga wanita, yang menjalani hukuman di Penjara Wanita Kajang pada 9 Februari lalu berbeza dengan Kartika yang masih menunggu pelaksanaan hukuman, suara bantahan terhadap dua kes itu hampir senada dan daripada kumpulan serupa.

Tiga pesalah wanita itu bersama empat lagi pesalah lelaki dihukum sebat mengikut Seksyen 23(2) Akta Kesalahan Jenayah Syariah Wilayah Persekutuan 1997 (Persetubuhan Haram) oleh Mahkamah Tinggi Syariah Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur antara Disember 2009 hingga Januari tahun ini.

Kartika pula, yang mengaku salah meminum arak pada Julai 2008, dihukum enam sebatan mengikut Seksyen 136 Enakmen Pentadbiran Ugama Islam dan Adat Resam Melayu Pahang. Bagaimanapun, tarikh pelaksanaan hukuman itu akan diputuskan selepas pertemuannya dengan Tengku Mahkota Pahang, Tengku Abdullah Sultan Ahmad Shah.

Seperti beberapa kes membabitkan wanita dan syariah sebelum itu, kumpulan paling kuat mempertikaikannya ialah Sisters-in-Islam, Tenaganita dan Majlis Peguam, yang antara lain mendakwa ia zalim, diskriminasi terhadap wanita dan melanggar hak asasi manusia. Malah Pas sendiri, yang pernah memperjuangkan hukum hudud menuduh kerajaan mempunyai agenda politik apabila Pengarah Penyelidikan Pas Pusat, Dr Dzulkifli Ahmad dilaporkan meminta parti itu tidak terperangkap dengan isu hukuman sebat.

Sementara pendirian Pas, sebagai parti politik terhadap isu sedemikian tidak sukar difahami, bantahan daripada beberapa pertubuhan bukan kerajaan itu, apa lagi yang diterajui bukan Islam terhadap isu ini memberi gambaran seolah-olah mereka mempunyai agenda tersembunyi. Setiap tindakan pihak berkuasa berkaitan agama Islam, ada saja pihak yang mempertikaikan walaupun ia tidak kena mengena dengan mereka.

Isu ini adalah soal syariah dan membabitkan umat Islam, kenapa mereka beriya-iya benar mempertikaikannya. Tidak mungkin mereka tidak memahami sistem dua perundangan yang diamalkan di negara ini. Malah, pelaksanaan hukuman sebat syariah atas kesalahan minum arak bukan perkara baru.

Pada 1997, enam lelaki pernah disebat di Kelantan, manakala sebelum kes Kartika, seorang wanita dijatuhkan hukuman sebat oleh Mahkamah Syariah Johor pada 2000 tetapi hukuman tidak dilaksanakan kerana dia membuat rayuan. Memang kes tiga wanita yang disebat di Penjara Wanita Kajang itu pertama kali membabitkan kes seks haram tetapi bentuk hukuman dan sebatan, yang bertujuan untuk mendidik, adalah sama.

Berdasarkan latar belakang dan pendidikan puak-puak yang mempertikaikan hukuman ini, mereka bukannya tidak tahu bahawa sebatan syariah jauh berbeza berbanding sebatan sivil. Sebatan syariah tidak mencederakan mahupun melukakan pesalah berbanding sebatan sivil yang meninggalkan parut dan kesan dalam jangka masa dua tahun.

Ada juga mempersoalkan kenapa hukuman itu dilaksanakan secara tertutup dan tidak memenuhi kehendak Islam. Kita percaya kumpulan yang sama mempersoalkan kenapa hukuman itu dilakukan dalam penjara, akan menuduh kerajaan memalukan pesalah jika hukuman dilaksanakan secara terbuka.

Setiap orang mukmin percaya bahawa hukuman yang ditentukan dalam al-Quran dan Sunnah jelas dan tidak boleh dipertikaikan. Bagaimanapun, prosedur pelaksanaannya boleh ditentukan secara ijtihad berdasarkan kaedah fiqh dan usulnya yang muktabarah. Ukuran sebatan berdasarkan syariat tidak dapat dipadankan dengan Akta Kanun Jenayah Sivil dalam urusan hudud, tetapi dapat diselaraskan dengan urusan takzir.

Kerana itu, penyelarasan antara undang-undang sivil dan syariah perlu dibuat berdasarkan prinsip keadilan Islam, agar tidak berlaku penganiayaan di dalam pelaksanaan hukuman jenayah sivil dan syariah. Justeru, kita bersetuju dengan pandangan agar hukuman sebat mengikut syariah yang diperuntukkan di semua negeri perlu diseragamkan bagi jenis kesalahan serupa supaya ia selaras dan tidak mengelirukan.

Pada masa sama, penjelasan perlu diberikan mengenai pelaksanaannya dan pengumuman dibuat sama ada sebelum atau sebaik saja hukuman dilaksanakan bagi mengelak kekeliruan dan salah faham masyarakat. Kontroversi ekoran pelaksanaan hukuman sebat ke atas tiga wanita ini seharusnya menjadi permulaan ke arah pelaksanaan hukuman jenayah syariah lebih seragam dan wibawa sehingga lebih baik daripada perundangan sivil, yang ternyata gagal menangani keruntuhan moral di kalangan umat Islam sekarang

Dasar Teknologi Hijau jana ekonomi mesra alam

KALAU kita menjenguk kebanyakan rumah golongan kelas pertengahan di kawasan pinggiran bandar raya Kuala Lumpur, pasti kita akan dapat melihat sekurang-kurangnya dua atau bahkan tiga kereta di setiap rumah di situ. Diteliti lebih dekat, kita akan dapat melihat pula kipas pemampat penyaman udara berputar ligat dan lampu terpasang walaupun pada waktu siang hari.

Kita tertanya-tanya sama ada tuan punya rumah itu pernah terdengar istilah pelepasan karbon, iaitu sukatan jumlah karbon serta gas rumah hijau (GRH) yang dilepaskan ke atmosfera daripada aktiviti kita sehari-hari.

Karbon dan GRH 'menghakis' lapisan ozon, iaitu suatu lapisan perlindungan di sekeliling yang melindungi umat manusia daripada pancaran berbahaya matahari dan memastikan suhu global serta pola cuaca tetap terkawal. Sebahagian besar karbon dan GRH terhasil daripada pembakaran minyak untuk segala macam tujuan – daripada menjana kuasa sehingga kepada memandu kereta kita.




Sejak dulu Malaysia ditarafkan di tempat terendah dari segi penarafan global pembebasan karbon (tempat ke-157 daripada 224 negara) dan menurut beberapa laporan dan kajian Agensi Tenaga Antarabangsa berpangkalan di Amerika Syarikat, pelepasan karbon Malaysia bagi setiap kapita pelepasan karbon meningkat daripada 3.1 tan perkapita kepada 7.2 tan perkapita dalam tempoh 16 tahun sejak 1990.

Menjelang 2010, angka ini dijangka mencecah 8.0 tan perkapita, sekali gus meletakkan Malaysia di tempat ketiga, selepas Vietnam dan China dari segi kadar pertumbuhan pelepasan karbon.

Kerana menyedari 28 juta warga Malaysia lebih cenderung membakar lebih banyak bahan api, pada Julai 2009, Perdana Menteri, Datuk Seri Najib Razak melancarkan Dasar Teknologi Hijau yang dikendalikan Kementerian Tenaga, Teknologi Hijau dan Air.


Dalam ucapan pelancarannya, Najib antara lain menyatakan bahawa sudah tiba masanya bagi negara kita bergerak ke arah mesra alam dan menyebut keprihatinan global untuk menerima dan menghayati amalan terbaik yang mampan serta boleh diperbaharui.

Namun, apa yang lebih penting dalam mesej beliau ialah rancangan untuk mempermudah pertumbuhan industri teknologi hijau yang disebut sebagai satu pemacu utama yang bakal memberi sumbangan kepada ekonomi negara.

Bagi Perdana Menteri, apa yang penting ialah bergerak ke arah mesra alam bukan saja untuk pencinta alam sekitar, malah bagi usahawan, pereka cipta dan pelanggan serta orang ramai.

Strategi serampang dua mata ini akan mencapai matlamat mengurangkan pelepasan karbon sebanyak 15 peratus dan mengurangkan jumlah pelepasan bagi Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) sebanyak 40 peratus menjelang 2020 berbanding tahap 2005 dan memangkinkan keupayaan serta kemampuan Malaysia untuk melakukan inovasi dalam pembangunan teknologi hijau.

Tugas ini bukan sesuatu yang mudah untuk dilaksanakan, memandangkan Malaysia sudah bergerak ke arah taraf negara maju sepenuhnya menjelang 2020. Masalah ini menjadi lebih rumit lagi dengan ada peruntukan pelbagai subsidi bagi bahan api fosil.

Sebagai contohnya, subsidi bagi gas. Pengeluar tenaga bebas di Malaysia mengeluarkan tenaga elektrik daripada gas yang dibekalkan kepada mereka dengan sebahagian kecil gas. Rasional yang diberi adalah pengeluar ini perlu diberi pampasan kerana mengeluarkan tenaga elektrik dengan murah untuk industri tempatan dan industri tempatan pula perlu tenaga elektrik murah untuk mengeluarkan barangan pada harga kompetitif bagi pasaran dunia.

Keburukannya ialah banyak industri berkenaan begitu selesa dengan kos tenaga rendah sehingga tiada rancangan untuk menjadi cekap tenaga atau mencari sumber tenaga alternatif. Meskipun teknologi bagi kecekapan tenaga dan sumber tenaga alternatif boleh didapati, kos melaksanakan teknologi ini agak mahal berbanding kuasa murah bersubsidi yang dikeluarkan oleh pengeluar tenaga bebas.

Bagi perniagaan yang tujuan utamanya untuk mengeluarkan yang maksimum pada kos minimum, menjadi cekap tenaga adalah, peliknya, kurang menguntungkan. Hanya apabila kos penukaran menjadi lebih murah barulah perniagaan akan bertukar. Cara menyelesaikan masalah ini ialah dengan penarikan subsidi secara beransur-ansur untuk menaikkan harga tenaga kepada paras harga pasaran. Pada harga pasaran, perniagaan akan mula berfikir mengenai kecekapan tenaga dan tenaga alternatif.

Meningkatkan penjanaan kuasa dan penggunaan kuasa daripada biomas, biogas dan sisa pepejal serta memanfaatkan tenaga matahari adalah suatu matlamat yang baik. Tetapi untuk menjayakan inovasi hijau, hanya dengan mendidik orang ramai dan melahirkan kesedaran mengenai kecekapan tenaga belum cukup baik.

Menyediakan dana kepada syarikat yang membekalkan dan memanfaatkan teknologi hijau juga belum cukup baik. Kesedaran alam sekitar perlu kejutan pantas pada bahagian yang paling menyakitkan. Bukan pada pemikiran dan hati manusia tetapi dompet mereka.

Contohnya, jika harganya murah untuk membeli dan menggunakan panel suria buatan Malaysia yang mampu membendung tenaga suria tanpa batasan sepanjang 365 hari setahun berbanding kuasa elektrik janaan bahan api fosil yang berpunca daripada rizab gas yang kian susut, pastinya warga Malaysia akan mesra alam.

Akhirnya, panel solar ini akan menjadi lebih murah untuk dihasilkan dan akan dapat dieksport ke segenap dunia, memberi pekerjaan untuk warga Malaysia dan memberi sumbangan kepada ekonomi negara dan membangunkan teknologi hasil buatan tempatan.

Penarikan subsidi secara beransur-ansur bukan saja gas, untuk mengeluarkan kuasa elektrik malah juga petrol, diesel, dan gas petroleum cecair (LPG) akan memberi manfaat kepada rakyat Malaysia dalam jangka panjang, bukan saja dari segi alam sekitar, sebaliknya dari segi ekonomi. Dasar Teknologi Hijau memberi kita jalan untuk membina masa depan yang bukan saja lebih hijau dan lebih mapan, malah juga lebih berekonomi dan jauh lebih menguntungkan.