2010/03/11
NEW YORK: Sepuluh daripada orang paling terkaya di dunia memiliki kekayaan terkumpul bernilai AS$342 billlon pada tahun ini, berbanding hanya AS$254 billion tahun lalu.
Berikut senarai 20 orang terkaya di dunia yang diumumkan Majalah Forbes hari ini:
1. Carlos Slim Helu dan Keluarga (Mexico. Telekomunikasi. AS$53.5 billion) 2. Bill Gates (Amerika Syarikat. Microsoft. AS$53 billion) 3. Warren Buffett (Amerika Syarikat. Berkshire Hathaway. AS$47 billion) 4. Mukesh Ambani (India. Minyak, Gas. AS$29 billion)
5. Lakshmi Mittal. (India) Besi & Keluli. AS$28.7 billion)
6. Lawrence Ellison (Amerika Syarikat. Oracle . AS$28 billion)
7. Bernard Arnault (Perancis. LVMH - barangan mewah. AS$27.5 billion)
8. Eike Batista (Brazil. Pelombongan, Minyak. AS$27 billion)
9. Amancio Ortega (Sepanyol. Pakaian Runcit. AS$25 billion)
10. Karl Albrecht (Jerman. Pasaraya AS$23.5 billion) 11. Ingvar Kamprad dan Keluarga (Sweden. Ikea. AS$23 billion)
12. Christy Walton dan Keluarga (Amerika Syarikat. Walmart. AS$22.5 billion)
13. Stefan Persson (Sweden. Hennes and Mauritz. AS$22.4 billion)
14. Li Ka-shing (Hong Kong. Pelbagai. AS$21 billion)
15. Jim Walton (Amerika Syarikat. Walmart. AS$20.7 billion)
16. Alice Walton (Amerika Syarikat. Walmart. AS$20.6 billion)
17. Liliane Bettencourt (Perancis. L’Oreal. AS$20 billion)
18. S. Robson Walton (Amerika Syarikat. Walmart. AS$19.8 billion)
19. Putera Alwaleed Bin Talal Alsaud (Arab Saudi. Pelaburan. AS$19.4 billion)
20. David Thomson dan Keluarga (Kanada. (Harta Warisan/Pusaka. (AS$19 billion). - AFP
Thursday, March 11, 2010
Royalti minyak: Kelantan tidak layak kerana Ordinan Darurat 1969
2010/03/11
KUALA LUMPUR: Kelantan tidak layak dalam tuntutan royalti minyak di luar perairan negeri itu kerana Ordinan (Kuasa-Kuasa Perlu) Darurat 1969 masih berkuatkuasa, kata seorang pengamal undang-undang.
Datuk Mohd Hafarizam Harun berkata, peruntukan No 7 Ordinan itu menetapkan sempadan negeri iaitu bumi negeri berkenaan serta perairan wilayah negeri itu sejauh tiga batu nautika yang diukur dari paras air surut.
Namun dua telaga minyak dipertikai Kelantan terletak di luar "kawasan" itu. "Setahu saya Ordinan (Kuasa-Kuasa Perlu) Darurat 1969 itu masih kekal dan belum dimansuhkan kerajaan. Malah ada Ordinan yang digubal pada ketika itu, seperti ESCAR (Peraturan-Peraturan Perlu (Kes-Kes Keselamatan) 1975), masih digunakan," katanya dihubungi di sini hari ini. Beliau mengulas kenyataan bekas Ketua Menteri Sarawak, Tun Abdul Rahman Yakub yang menyokong pendirian Kerajaan Pusat bahawa Kerajaan Negeri tidak berhak menuntut royalti minyak kecuali ia dapat membuktikan perairan wilayah negeri itu melebihi tiga batu nautika. Hafarizam berkata peruntukan seperti ESCAR yang digunakan untuk mendakwa 29 anggota Al-Maunah pada 2000 yang merancang untuk mengkhianati negara dengan menentang kerajaan yang dipilih secara demokrasi, membuktikan peruntukan yang digubal pada ketika itu masih belum dimansuhkan. Pendakwaan kes Al-Maunah itu bagaimanapun dibuat secara terbuka mengikut Seksyen 121 Kanun Keseksaan iaitu kesalahan melancarkan serangan terhadap Yang di-Pertuan Agong atau pemerintah atau Yang Dipertua Negeri dan membawa hukuman mati atau penjara seumur hidup.
"Keadaan adalah sebaliknya jika Kerajaan Negeri Kelantan dapat membuktikan secara dokumen bahawa peruntukan itu (Ordinan Darurat) telah dimansuhkan mengikut nas-nas undang-undang," katanya.
Sebelum ini, Kerajaan Kelantan bertegas menuntut bayaran royalti berbilion ringgit terhadap operasi carigali minyak di perairannya daripada kerajaan pusat, namun negeri itu didapati tidak layak mengikut peruntukan undang-undang sedia ada.
Dua telaga minyak dipertikai itu terletak di kawasan 150 batu nautika dari perairan Kelantan di kawasan pelantar benua bertindih di Teluk Siam, Laut China Selatan, yang dibangunkan secara bersama Pihak Berkuasa Kawasan Pembangunan Bersama Malaysia-Thailand (MTJDA) sejak 1979.
Selain peruntukan Ordinan (Kuasa-Kuasa Perlu) 1969, Artikel 3 Konvensyen Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu mengenai Undang-undang Laut (UNCLOS) pula menyebut, perairan wilayah Malaysia diukur dari garis pangkal hingga ke kawasan tidak melebihi 12 batu nautika.
Bagi Artikel 57, konvensyen yang sama, menjelaskan kawasan "di luar dan bersebelahan" kepada perairan Malaysia yang tidak melebihi 200 batu nautika dari garis pangkal ialah Zon Eksklusif Ekonomi.
Abdul Rahman dalam laporan sebuah portal berita hari ini berkata Sarawak layak untuk mendapat royalti minyak kerana Queen Elizabeth mengisytiharkan pada 1954 bahawa "bahawa wilayah perairan negeri di Malaysia Timur itu diperluas di luar had tiga batu nautika". Ini menyebabkan kedudukan undang-undang mengenai perkara itu berbeza di antara negeri-negeri di Semenanjung Malaysia dengan Sabah dan Sarawak yang turut menandatangani perjanjian dengan Petronas sekitar 1975/1976, melalui Akta Kemajuan Petroleum 1974.
Kerajaan Kelantan berhujah berdasarkan Akta Kemajuan Petroleum 1974, negeri itu layak menerima bayaran royalti lima peratus daripada jumlah pengeluaran di dua telaga minyak terbabit selain mungkin membawa perkara itu ke mahkamah.
Kerajaan Pusat bersetuju memberi wang ihsan RM20 juta yang juga merupakan lima peratus daripada hasil pengeluaran gas sejak Mei 2008 di Blok Medan Bumi Selatan, Blok PM301, yang berdekatan dengan perairan negeri itu.
Satu lagi kawasan dipertikai iaitu Blok PM302 belum mengeluarkan hasil.
- Bernam
KUALA LUMPUR: Kelantan tidak layak dalam tuntutan royalti minyak di luar perairan negeri itu kerana Ordinan (Kuasa-Kuasa Perlu) Darurat 1969 masih berkuatkuasa, kata seorang pengamal undang-undang.
Datuk Mohd Hafarizam Harun berkata, peruntukan No 7 Ordinan itu menetapkan sempadan negeri iaitu bumi negeri berkenaan serta perairan wilayah negeri itu sejauh tiga batu nautika yang diukur dari paras air surut.
Namun dua telaga minyak dipertikai Kelantan terletak di luar "kawasan" itu. "Setahu saya Ordinan (Kuasa-Kuasa Perlu) Darurat 1969 itu masih kekal dan belum dimansuhkan kerajaan. Malah ada Ordinan yang digubal pada ketika itu, seperti ESCAR (Peraturan-Peraturan Perlu (Kes-Kes Keselamatan) 1975), masih digunakan," katanya dihubungi di sini hari ini. Beliau mengulas kenyataan bekas Ketua Menteri Sarawak, Tun Abdul Rahman Yakub yang menyokong pendirian Kerajaan Pusat bahawa Kerajaan Negeri tidak berhak menuntut royalti minyak kecuali ia dapat membuktikan perairan wilayah negeri itu melebihi tiga batu nautika. Hafarizam berkata peruntukan seperti ESCAR yang digunakan untuk mendakwa 29 anggota Al-Maunah pada 2000 yang merancang untuk mengkhianati negara dengan menentang kerajaan yang dipilih secara demokrasi, membuktikan peruntukan yang digubal pada ketika itu masih belum dimansuhkan. Pendakwaan kes Al-Maunah itu bagaimanapun dibuat secara terbuka mengikut Seksyen 121 Kanun Keseksaan iaitu kesalahan melancarkan serangan terhadap Yang di-Pertuan Agong atau pemerintah atau Yang Dipertua Negeri dan membawa hukuman mati atau penjara seumur hidup.
"Keadaan adalah sebaliknya jika Kerajaan Negeri Kelantan dapat membuktikan secara dokumen bahawa peruntukan itu (Ordinan Darurat) telah dimansuhkan mengikut nas-nas undang-undang," katanya.
Sebelum ini, Kerajaan Kelantan bertegas menuntut bayaran royalti berbilion ringgit terhadap operasi carigali minyak di perairannya daripada kerajaan pusat, namun negeri itu didapati tidak layak mengikut peruntukan undang-undang sedia ada.
Dua telaga minyak dipertikai itu terletak di kawasan 150 batu nautika dari perairan Kelantan di kawasan pelantar benua bertindih di Teluk Siam, Laut China Selatan, yang dibangunkan secara bersama Pihak Berkuasa Kawasan Pembangunan Bersama Malaysia-Thailand (MTJDA) sejak 1979.
Selain peruntukan Ordinan (Kuasa-Kuasa Perlu) 1969, Artikel 3 Konvensyen Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu mengenai Undang-undang Laut (UNCLOS) pula menyebut, perairan wilayah Malaysia diukur dari garis pangkal hingga ke kawasan tidak melebihi 12 batu nautika.
Bagi Artikel 57, konvensyen yang sama, menjelaskan kawasan "di luar dan bersebelahan" kepada perairan Malaysia yang tidak melebihi 200 batu nautika dari garis pangkal ialah Zon Eksklusif Ekonomi.
Abdul Rahman dalam laporan sebuah portal berita hari ini berkata Sarawak layak untuk mendapat royalti minyak kerana Queen Elizabeth mengisytiharkan pada 1954 bahawa "bahawa wilayah perairan negeri di Malaysia Timur itu diperluas di luar had tiga batu nautika". Ini menyebabkan kedudukan undang-undang mengenai perkara itu berbeza di antara negeri-negeri di Semenanjung Malaysia dengan Sabah dan Sarawak yang turut menandatangani perjanjian dengan Petronas sekitar 1975/1976, melalui Akta Kemajuan Petroleum 1974.
Kerajaan Kelantan berhujah berdasarkan Akta Kemajuan Petroleum 1974, negeri itu layak menerima bayaran royalti lima peratus daripada jumlah pengeluaran di dua telaga minyak terbabit selain mungkin membawa perkara itu ke mahkamah.
Kerajaan Pusat bersetuju memberi wang ihsan RM20 juta yang juga merupakan lima peratus daripada hasil pengeluaran gas sejak Mei 2008 di Blok Medan Bumi Selatan, Blok PM301, yang berdekatan dengan perairan negeri itu.
Satu lagi kawasan dipertikai iaitu Blok PM302 belum mengeluarkan hasil.
- Bernam
Kahwin kanak-kanak umpama tindakan orang 'lapar' sunah Nabi
KOTA BHARU 10 Mac - Menteri Besar, Datuk Nik Abdul Aziz Nik Mat menyifatkan lelaki yang berkahwin dengan kanak-kanak perempuan berusia 10 dan 11 tahun di negeri ini baru-baru ini umpama orang yang 'lapar' sunah Nabi.
Di samping menyatakan kekesalannya, beliau berkata, alasan bahawa Nabi Muhammad sendiri mengahwini isterinya Siti Aisyah yang berusia 10 tahun tidak boleh diambil kira sebagai mengikut sunah.
Katanya, tidak semua sunah boleh diikuti umat Islam kerana ia mesti diselarikan dengan budaya setempat.
"Benar, Nabi kita berkahwin dengan Siti Aisyah (umur 10 tahun). Tetapi benda lagu ini, macam pakaian, sunah Nabi adalah kita pakai menutup aurat.
"Nabi pakai seluar atau pakai sarung itu terserah kepada budaya kita, ada benda kita wajib turut dia (Nabi Muhammad), ada benda tidak perlu kita turut.
"Orang ni (yang mengahwini kanak-kanak tersebut) sengaja macam 'lapar' sunah Nabi, pada hal banyak lagi benda lain yang tak diturut pun," katanya kepada pemberita selepas mesyuarat Exco di Kota Darul Naim di sini hari ini.
Kelmarin media melaporkan tindakan seorang bapa dari Jelawang, Kuala Krai mengahwinkan anak perempuannya berusia 11 tahun dengan lelaki berusia 41 tahun.
Ia kes kedua dalam masa terdekat membabitkan perkahwinan kanak-kanak perempuan di bawah umur di negeri ini apabila seorang lagi kanak-kanak berusia 10 tahun dikahwinkan dengan lelaki berusia 40 tahun di Pasir Mas sebelum itu.
Tegas Nik Abdul Aziz, perkahwinan dengan kanak-kanak seperti dalam dua kes tersebut tidak sepatutnya berlaku walaupun ia sah dari segi syarak.
Katanya, peraturan perkahwinan yang sudah ditetapkan dalam Enakmen Keluarga Islam Kelantan yang mensyaratkan umur minimum 16 tahun bagi perempuan sepatutnya diikuti bagi kesempurnaan perkahwinan dan zuriat.
"Dari segi syarak sah, tetapi perkara sebegini tidak sepatutnya berlaku. Kita berkahwin bukan sekadar mahukan perempuan tetapi mahukan zuriat. Mana boleh perempuan berumur 11 tahun melahirkan zuriat?
"Manusia ada yang boleh beri faedah dan ada yang tidak, macam kita makan durian, kita makan isi sahaja, kulit kita buang, pulur dia kita buang, butir kita buang, manusia pun begitu juga.
"Oleh yang demikian kahwin dengan budak umur 11 tahun buat apa? Banyak lagi perempuan di Kelantan yang sudah cukup umur kenapa tak kahwin dengan dia?" katanya.
Dalam pada itu Pengerusi Jawatankuasa Pembangunan Wanita, Keluarga dan Kesihatan negeri, Wan Ubaidah Omar ketika ditemui berkata beliau akan melawat keluarga dan kanak-kanak terbabit dalam masa terdekat.
Tambahnya, beliau belum mempunyai maklumat secara mendalam tentang apa yang berlaku tetapi berjanji akan menyiasat secepat mungkin.
Di samping menyatakan kekesalannya, beliau berkata, alasan bahawa Nabi Muhammad sendiri mengahwini isterinya Siti Aisyah yang berusia 10 tahun tidak boleh diambil kira sebagai mengikut sunah.
Katanya, tidak semua sunah boleh diikuti umat Islam kerana ia mesti diselarikan dengan budaya setempat.
"Benar, Nabi kita berkahwin dengan Siti Aisyah (umur 10 tahun). Tetapi benda lagu ini, macam pakaian, sunah Nabi adalah kita pakai menutup aurat.
"Nabi pakai seluar atau pakai sarung itu terserah kepada budaya kita, ada benda kita wajib turut dia (Nabi Muhammad), ada benda tidak perlu kita turut.
"Orang ni (yang mengahwini kanak-kanak tersebut) sengaja macam 'lapar' sunah Nabi, pada hal banyak lagi benda lain yang tak diturut pun," katanya kepada pemberita selepas mesyuarat Exco di Kota Darul Naim di sini hari ini.
Kelmarin media melaporkan tindakan seorang bapa dari Jelawang, Kuala Krai mengahwinkan anak perempuannya berusia 11 tahun dengan lelaki berusia 41 tahun.
Ia kes kedua dalam masa terdekat membabitkan perkahwinan kanak-kanak perempuan di bawah umur di negeri ini apabila seorang lagi kanak-kanak berusia 10 tahun dikahwinkan dengan lelaki berusia 40 tahun di Pasir Mas sebelum itu.
Tegas Nik Abdul Aziz, perkahwinan dengan kanak-kanak seperti dalam dua kes tersebut tidak sepatutnya berlaku walaupun ia sah dari segi syarak.
Katanya, peraturan perkahwinan yang sudah ditetapkan dalam Enakmen Keluarga Islam Kelantan yang mensyaratkan umur minimum 16 tahun bagi perempuan sepatutnya diikuti bagi kesempurnaan perkahwinan dan zuriat.
"Dari segi syarak sah, tetapi perkara sebegini tidak sepatutnya berlaku. Kita berkahwin bukan sekadar mahukan perempuan tetapi mahukan zuriat. Mana boleh perempuan berumur 11 tahun melahirkan zuriat?
"Manusia ada yang boleh beri faedah dan ada yang tidak, macam kita makan durian, kita makan isi sahaja, kulit kita buang, pulur dia kita buang, butir kita buang, manusia pun begitu juga.
"Oleh yang demikian kahwin dengan budak umur 11 tahun buat apa? Banyak lagi perempuan di Kelantan yang sudah cukup umur kenapa tak kahwin dengan dia?" katanya.
Dalam pada itu Pengerusi Jawatankuasa Pembangunan Wanita, Keluarga dan Kesihatan negeri, Wan Ubaidah Omar ketika ditemui berkata beliau akan melawat keluarga dan kanak-kanak terbabit dalam masa terdekat.
Tambahnya, beliau belum mempunyai maklumat secara mendalam tentang apa yang berlaku tetapi berjanji akan menyiasat secepat mungkin.
Monday, March 1, 2010
Minda Pengarang: Melayu mesti bersatu untuk pertahan politik, sosioekonomi
PADA 1 hingga 4 Mac 1946, kongres membabitkan 47 pertubuhan bukan kerajaan (NGO) Melayu diadakan di Kelab Sultan Sulaiman, Kampung Baru, Kuala Lumpur. Keputusan besar kongres itu ialah Malayan Union mesti ditentang kerana penubuhannya oleh kolonial Inggeris dilihat menghina Raja-Raja Melayu ke tahap hampir sama dengan penghulu mukim. Pada 27 Februari, kelmarin di tempat sama, wakil 76 NGO Melayu dari seluruh negara berkumpul memintal semangat hampir sama, iaitu mempertahan serta melindungi hak dan keistimewaan orang Melayu, kedudukan Raja-Raja Melayu serta Islam sebagai agama rasmi Malaysia daripada anasir yang menekan untuk mengganggu gugat. Akhirnya, penubuhan Majlis Perundingan Melayu (MPM) lahir daripada kesedaran serta keinsafan yang menuntut inisiatif supaya NGO Melayu disatukan bagi memastikan geraknya sederap, nadanya seirama dan tindakannya selaras. MPM umpama sebuah 'konsortium NGO Melayu'. Sebagai badan yang menaungi kepentingan Melayu dalam pelbagai bidang dan kerangka sosial, MPM wajar memiliki kekuatan tersendiri. Selain mampu berdikari, MPM perlu memiliki dana kukuh sebagai syarat untuk menjadi induk NGO Melayu yang berkesan. Tanpa kewangan serta pentadbiran kukuh, bagaimana MPM mampu menjadi forum menggembleng intelektual Melayu dan menyertai proses pembangunan sosioekonomi serta politik negara. Untuk melahirkan pemikiran, idea, pelan dan tindakan – semuanya memerlukan dana besar yang mesti diurus secara berhemah. Tanpa kekuatan dana dan pentadbiran sistematik akan meletakkan MPM umpama 'segan hidup, mati tidak mahu'. Akhirnya, semangat yang baru dipupuk dan berkobar-kobar di Kelab Sultan Sulaiman, kelmarin akan padam.
MPM juga mesti dilihat bebas daripada pengaruh dan kebergantungan kepada kerajaan serta imej gerakan politik. MPM perlu memiliki struktur organisasi yang sempurna, berkesan, proaktif dan berwawasan selain berwibawa dalam segala segi. Ia perlu memiliki makmal gerak kerja mengikut sektor supaya setiap isu dan permasalahan mampu ditangani secara fokus. Ketika Melayu memiliki ramai tokoh dalam pelbagai bidang termasuk intelektual, korporat, teknokrat dan agama maka MPM perlu bijak untuk mendekati mereka. Kelompok ini mesti ada peranan mempertahankan bangsa dan agamanya. MPM juga ada peranan, termasuk menyediakan generasi Melayu yang memiliki jati diri teguh serta ada ketangkasan dalam menghadapi hambatan globalisasi yang menagih persaingan sengit dalam segenap bidang. MPM adalah alternatif yang melengkapkan usaha mempertahankan kepentingan dan pembelaan Melayu dalam semua segi. Andai 64 tahun lalu, kolonial Inggeris terpaksa akur kepada tekanan 47 NGO melalui Umno supaya membatalkan Malayan Union dan kemudian dipertanggungjawabkan menuntut kemerdekaan, maka hari ini, MPM yang tertubuh dengan semangat Melayu 1946 diharapkan mampu menangani tekanan komuniti tertentu yang mencabar kepentingan serta maruah bangsa ini seterusnya tidak diganggu gugat lagi. Tugasan terbaru MPM hadir ke meja bulat bagi membincangkan Model Ekonomi Baru dengan melihat status, kedudukan atau kemungkinan bakal dihadapi orang Melayu dalam arus itu.
MPM juga mesti dilihat bebas daripada pengaruh dan kebergantungan kepada kerajaan serta imej gerakan politik. MPM perlu memiliki struktur organisasi yang sempurna, berkesan, proaktif dan berwawasan selain berwibawa dalam segala segi. Ia perlu memiliki makmal gerak kerja mengikut sektor supaya setiap isu dan permasalahan mampu ditangani secara fokus. Ketika Melayu memiliki ramai tokoh dalam pelbagai bidang termasuk intelektual, korporat, teknokrat dan agama maka MPM perlu bijak untuk mendekati mereka. Kelompok ini mesti ada peranan mempertahankan bangsa dan agamanya. MPM juga ada peranan, termasuk menyediakan generasi Melayu yang memiliki jati diri teguh serta ada ketangkasan dalam menghadapi hambatan globalisasi yang menagih persaingan sengit dalam segenap bidang. MPM adalah alternatif yang melengkapkan usaha mempertahankan kepentingan dan pembelaan Melayu dalam semua segi. Andai 64 tahun lalu, kolonial Inggeris terpaksa akur kepada tekanan 47 NGO melalui Umno supaya membatalkan Malayan Union dan kemudian dipertanggungjawabkan menuntut kemerdekaan, maka hari ini, MPM yang tertubuh dengan semangat Melayu 1946 diharapkan mampu menangani tekanan komuniti tertentu yang mencabar kepentingan serta maruah bangsa ini seterusnya tidak diganggu gugat lagi. Tugasan terbaru MPM hadir ke meja bulat bagi membincangkan Model Ekonomi Baru dengan melihat status, kedudukan atau kemungkinan bakal dihadapi orang Melayu dalam arus itu.
Monday, February 22, 2010
Hukuman sebat syariah perlu diseragam
Oleh Manja Ismail
manja@nstp.com.my
Perundangan sivil ternyata gagal menangani keruntuhan moral di kalangan umat Islam
BERITA mengenai tiga wanita Islam menjalani hukuman sebat mengikut undang-undang syariah kerana mengadakan hubungan seks haram, minggu lalu, menghidupkan semula kontroversi hukuman ke atas bekas model sambilan, Kartika Sari Dewi Shukarnor yang dijatuhkan hukuman denda RM5,000 dan enam sebatan oleh Mahkamah Tinggi Syariah Kuantan pada 20 Julai lalu setelah mengaku bersalah meminum arak di sebuah hotel di Cherating pada 11 Julai 2008.
Walaupun kesalahan tiga wanita, yang menjalani hukuman di Penjara Wanita Kajang pada 9 Februari lalu berbeza dengan Kartika yang masih menunggu pelaksanaan hukuman, suara bantahan terhadap dua kes itu hampir senada dan daripada kumpulan serupa.
Tiga pesalah wanita itu bersama empat lagi pesalah lelaki dihukum sebat mengikut Seksyen 23(2) Akta Kesalahan Jenayah Syariah Wilayah Persekutuan 1997 (Persetubuhan Haram) oleh Mahkamah Tinggi Syariah Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur antara Disember 2009 hingga Januari tahun ini.
Kartika pula, yang mengaku salah meminum arak pada Julai 2008, dihukum enam sebatan mengikut Seksyen 136 Enakmen Pentadbiran Ugama Islam dan Adat Resam Melayu Pahang. Bagaimanapun, tarikh pelaksanaan hukuman itu akan diputuskan selepas pertemuannya dengan Tengku Mahkota Pahang, Tengku Abdullah Sultan Ahmad Shah.
Seperti beberapa kes membabitkan wanita dan syariah sebelum itu, kumpulan paling kuat mempertikaikannya ialah Sisters-in-Islam, Tenaganita dan Majlis Peguam, yang antara lain mendakwa ia zalim, diskriminasi terhadap wanita dan melanggar hak asasi manusia. Malah Pas sendiri, yang pernah memperjuangkan hukum hudud menuduh kerajaan mempunyai agenda politik apabila Pengarah Penyelidikan Pas Pusat, Dr Dzulkifli Ahmad dilaporkan meminta parti itu tidak terperangkap dengan isu hukuman sebat.
Sementara pendirian Pas, sebagai parti politik terhadap isu sedemikian tidak sukar difahami, bantahan daripada beberapa pertubuhan bukan kerajaan itu, apa lagi yang diterajui bukan Islam terhadap isu ini memberi gambaran seolah-olah mereka mempunyai agenda tersembunyi. Setiap tindakan pihak berkuasa berkaitan agama Islam, ada saja pihak yang mempertikaikan walaupun ia tidak kena mengena dengan mereka.
Isu ini adalah soal syariah dan membabitkan umat Islam, kenapa mereka beriya-iya benar mempertikaikannya. Tidak mungkin mereka tidak memahami sistem dua perundangan yang diamalkan di negara ini. Malah, pelaksanaan hukuman sebat syariah atas kesalahan minum arak bukan perkara baru.
Pada 1997, enam lelaki pernah disebat di Kelantan, manakala sebelum kes Kartika, seorang wanita dijatuhkan hukuman sebat oleh Mahkamah Syariah Johor pada 2000 tetapi hukuman tidak dilaksanakan kerana dia membuat rayuan. Memang kes tiga wanita yang disebat di Penjara Wanita Kajang itu pertama kali membabitkan kes seks haram tetapi bentuk hukuman dan sebatan, yang bertujuan untuk mendidik, adalah sama.
Berdasarkan latar belakang dan pendidikan puak-puak yang mempertikaikan hukuman ini, mereka bukannya tidak tahu bahawa sebatan syariah jauh berbeza berbanding sebatan sivil. Sebatan syariah tidak mencederakan mahupun melukakan pesalah berbanding sebatan sivil yang meninggalkan parut dan kesan dalam jangka masa dua tahun.
Ada juga mempersoalkan kenapa hukuman itu dilaksanakan secara tertutup dan tidak memenuhi kehendak Islam. Kita percaya kumpulan yang sama mempersoalkan kenapa hukuman itu dilakukan dalam penjara, akan menuduh kerajaan memalukan pesalah jika hukuman dilaksanakan secara terbuka.
Setiap orang mukmin percaya bahawa hukuman yang ditentukan dalam al-Quran dan Sunnah jelas dan tidak boleh dipertikaikan. Bagaimanapun, prosedur pelaksanaannya boleh ditentukan secara ijtihad berdasarkan kaedah fiqh dan usulnya yang muktabarah. Ukuran sebatan berdasarkan syariat tidak dapat dipadankan dengan Akta Kanun Jenayah Sivil dalam urusan hudud, tetapi dapat diselaraskan dengan urusan takzir.
Kerana itu, penyelarasan antara undang-undang sivil dan syariah perlu dibuat berdasarkan prinsip keadilan Islam, agar tidak berlaku penganiayaan di dalam pelaksanaan hukuman jenayah sivil dan syariah. Justeru, kita bersetuju dengan pandangan agar hukuman sebat mengikut syariah yang diperuntukkan di semua negeri perlu diseragamkan bagi jenis kesalahan serupa supaya ia selaras dan tidak mengelirukan.
Pada masa sama, penjelasan perlu diberikan mengenai pelaksanaannya dan pengumuman dibuat sama ada sebelum atau sebaik saja hukuman dilaksanakan bagi mengelak kekeliruan dan salah faham masyarakat. Kontroversi ekoran pelaksanaan hukuman sebat ke atas tiga wanita ini seharusnya menjadi permulaan ke arah pelaksanaan hukuman jenayah syariah lebih seragam dan wibawa sehingga lebih baik daripada perundangan sivil, yang ternyata gagal menangani keruntuhan moral di kalangan umat Islam sekarang
manja@nstp.com.my
Perundangan sivil ternyata gagal menangani keruntuhan moral di kalangan umat Islam
BERITA mengenai tiga wanita Islam menjalani hukuman sebat mengikut undang-undang syariah kerana mengadakan hubungan seks haram, minggu lalu, menghidupkan semula kontroversi hukuman ke atas bekas model sambilan, Kartika Sari Dewi Shukarnor yang dijatuhkan hukuman denda RM5,000 dan enam sebatan oleh Mahkamah Tinggi Syariah Kuantan pada 20 Julai lalu setelah mengaku bersalah meminum arak di sebuah hotel di Cherating pada 11 Julai 2008.
Walaupun kesalahan tiga wanita, yang menjalani hukuman di Penjara Wanita Kajang pada 9 Februari lalu berbeza dengan Kartika yang masih menunggu pelaksanaan hukuman, suara bantahan terhadap dua kes itu hampir senada dan daripada kumpulan serupa.
Tiga pesalah wanita itu bersama empat lagi pesalah lelaki dihukum sebat mengikut Seksyen 23(2) Akta Kesalahan Jenayah Syariah Wilayah Persekutuan 1997 (Persetubuhan Haram) oleh Mahkamah Tinggi Syariah Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur antara Disember 2009 hingga Januari tahun ini.
Kartika pula, yang mengaku salah meminum arak pada Julai 2008, dihukum enam sebatan mengikut Seksyen 136 Enakmen Pentadbiran Ugama Islam dan Adat Resam Melayu Pahang. Bagaimanapun, tarikh pelaksanaan hukuman itu akan diputuskan selepas pertemuannya dengan Tengku Mahkota Pahang, Tengku Abdullah Sultan Ahmad Shah.
Seperti beberapa kes membabitkan wanita dan syariah sebelum itu, kumpulan paling kuat mempertikaikannya ialah Sisters-in-Islam, Tenaganita dan Majlis Peguam, yang antara lain mendakwa ia zalim, diskriminasi terhadap wanita dan melanggar hak asasi manusia. Malah Pas sendiri, yang pernah memperjuangkan hukum hudud menuduh kerajaan mempunyai agenda politik apabila Pengarah Penyelidikan Pas Pusat, Dr Dzulkifli Ahmad dilaporkan meminta parti itu tidak terperangkap dengan isu hukuman sebat.
Sementara pendirian Pas, sebagai parti politik terhadap isu sedemikian tidak sukar difahami, bantahan daripada beberapa pertubuhan bukan kerajaan itu, apa lagi yang diterajui bukan Islam terhadap isu ini memberi gambaran seolah-olah mereka mempunyai agenda tersembunyi. Setiap tindakan pihak berkuasa berkaitan agama Islam, ada saja pihak yang mempertikaikan walaupun ia tidak kena mengena dengan mereka.
Isu ini adalah soal syariah dan membabitkan umat Islam, kenapa mereka beriya-iya benar mempertikaikannya. Tidak mungkin mereka tidak memahami sistem dua perundangan yang diamalkan di negara ini. Malah, pelaksanaan hukuman sebat syariah atas kesalahan minum arak bukan perkara baru.
Pada 1997, enam lelaki pernah disebat di Kelantan, manakala sebelum kes Kartika, seorang wanita dijatuhkan hukuman sebat oleh Mahkamah Syariah Johor pada 2000 tetapi hukuman tidak dilaksanakan kerana dia membuat rayuan. Memang kes tiga wanita yang disebat di Penjara Wanita Kajang itu pertama kali membabitkan kes seks haram tetapi bentuk hukuman dan sebatan, yang bertujuan untuk mendidik, adalah sama.
Berdasarkan latar belakang dan pendidikan puak-puak yang mempertikaikan hukuman ini, mereka bukannya tidak tahu bahawa sebatan syariah jauh berbeza berbanding sebatan sivil. Sebatan syariah tidak mencederakan mahupun melukakan pesalah berbanding sebatan sivil yang meninggalkan parut dan kesan dalam jangka masa dua tahun.
Ada juga mempersoalkan kenapa hukuman itu dilaksanakan secara tertutup dan tidak memenuhi kehendak Islam. Kita percaya kumpulan yang sama mempersoalkan kenapa hukuman itu dilakukan dalam penjara, akan menuduh kerajaan memalukan pesalah jika hukuman dilaksanakan secara terbuka.
Setiap orang mukmin percaya bahawa hukuman yang ditentukan dalam al-Quran dan Sunnah jelas dan tidak boleh dipertikaikan. Bagaimanapun, prosedur pelaksanaannya boleh ditentukan secara ijtihad berdasarkan kaedah fiqh dan usulnya yang muktabarah. Ukuran sebatan berdasarkan syariat tidak dapat dipadankan dengan Akta Kanun Jenayah Sivil dalam urusan hudud, tetapi dapat diselaraskan dengan urusan takzir.
Kerana itu, penyelarasan antara undang-undang sivil dan syariah perlu dibuat berdasarkan prinsip keadilan Islam, agar tidak berlaku penganiayaan di dalam pelaksanaan hukuman jenayah sivil dan syariah. Justeru, kita bersetuju dengan pandangan agar hukuman sebat mengikut syariah yang diperuntukkan di semua negeri perlu diseragamkan bagi jenis kesalahan serupa supaya ia selaras dan tidak mengelirukan.
Pada masa sama, penjelasan perlu diberikan mengenai pelaksanaannya dan pengumuman dibuat sama ada sebelum atau sebaik saja hukuman dilaksanakan bagi mengelak kekeliruan dan salah faham masyarakat. Kontroversi ekoran pelaksanaan hukuman sebat ke atas tiga wanita ini seharusnya menjadi permulaan ke arah pelaksanaan hukuman jenayah syariah lebih seragam dan wibawa sehingga lebih baik daripada perundangan sivil, yang ternyata gagal menangani keruntuhan moral di kalangan umat Islam sekarang
Dasar Teknologi Hijau jana ekonomi mesra alam
KALAU kita menjenguk kebanyakan rumah golongan kelas pertengahan di kawasan pinggiran bandar raya Kuala Lumpur, pasti kita akan dapat melihat sekurang-kurangnya dua atau bahkan tiga kereta di setiap rumah di situ. Diteliti lebih dekat, kita akan dapat melihat pula kipas pemampat penyaman udara berputar ligat dan lampu terpasang walaupun pada waktu siang hari.
Kita tertanya-tanya sama ada tuan punya rumah itu pernah terdengar istilah pelepasan karbon, iaitu sukatan jumlah karbon serta gas rumah hijau (GRH) yang dilepaskan ke atmosfera daripada aktiviti kita sehari-hari.
Karbon dan GRH 'menghakis' lapisan ozon, iaitu suatu lapisan perlindungan di sekeliling yang melindungi umat manusia daripada pancaran berbahaya matahari dan memastikan suhu global serta pola cuaca tetap terkawal. Sebahagian besar karbon dan GRH terhasil daripada pembakaran minyak untuk segala macam tujuan – daripada menjana kuasa sehingga kepada memandu kereta kita.
Sejak dulu Malaysia ditarafkan di tempat terendah dari segi penarafan global pembebasan karbon (tempat ke-157 daripada 224 negara) dan menurut beberapa laporan dan kajian Agensi Tenaga Antarabangsa berpangkalan di Amerika Syarikat, pelepasan karbon Malaysia bagi setiap kapita pelepasan karbon meningkat daripada 3.1 tan perkapita kepada 7.2 tan perkapita dalam tempoh 16 tahun sejak 1990.
Menjelang 2010, angka ini dijangka mencecah 8.0 tan perkapita, sekali gus meletakkan Malaysia di tempat ketiga, selepas Vietnam dan China dari segi kadar pertumbuhan pelepasan karbon.
Kerana menyedari 28 juta warga Malaysia lebih cenderung membakar lebih banyak bahan api, pada Julai 2009, Perdana Menteri, Datuk Seri Najib Razak melancarkan Dasar Teknologi Hijau yang dikendalikan Kementerian Tenaga, Teknologi Hijau dan Air.
Dalam ucapan pelancarannya, Najib antara lain menyatakan bahawa sudah tiba masanya bagi negara kita bergerak ke arah mesra alam dan menyebut keprihatinan global untuk menerima dan menghayati amalan terbaik yang mampan serta boleh diperbaharui.
Namun, apa yang lebih penting dalam mesej beliau ialah rancangan untuk mempermudah pertumbuhan industri teknologi hijau yang disebut sebagai satu pemacu utama yang bakal memberi sumbangan kepada ekonomi negara.
Bagi Perdana Menteri, apa yang penting ialah bergerak ke arah mesra alam bukan saja untuk pencinta alam sekitar, malah bagi usahawan, pereka cipta dan pelanggan serta orang ramai.
Strategi serampang dua mata ini akan mencapai matlamat mengurangkan pelepasan karbon sebanyak 15 peratus dan mengurangkan jumlah pelepasan bagi Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) sebanyak 40 peratus menjelang 2020 berbanding tahap 2005 dan memangkinkan keupayaan serta kemampuan Malaysia untuk melakukan inovasi dalam pembangunan teknologi hijau.
Tugas ini bukan sesuatu yang mudah untuk dilaksanakan, memandangkan Malaysia sudah bergerak ke arah taraf negara maju sepenuhnya menjelang 2020. Masalah ini menjadi lebih rumit lagi dengan ada peruntukan pelbagai subsidi bagi bahan api fosil.
Sebagai contohnya, subsidi bagi gas. Pengeluar tenaga bebas di Malaysia mengeluarkan tenaga elektrik daripada gas yang dibekalkan kepada mereka dengan sebahagian kecil gas. Rasional yang diberi adalah pengeluar ini perlu diberi pampasan kerana mengeluarkan tenaga elektrik dengan murah untuk industri tempatan dan industri tempatan pula perlu tenaga elektrik murah untuk mengeluarkan barangan pada harga kompetitif bagi pasaran dunia.
Keburukannya ialah banyak industri berkenaan begitu selesa dengan kos tenaga rendah sehingga tiada rancangan untuk menjadi cekap tenaga atau mencari sumber tenaga alternatif. Meskipun teknologi bagi kecekapan tenaga dan sumber tenaga alternatif boleh didapati, kos melaksanakan teknologi ini agak mahal berbanding kuasa murah bersubsidi yang dikeluarkan oleh pengeluar tenaga bebas.
Bagi perniagaan yang tujuan utamanya untuk mengeluarkan yang maksimum pada kos minimum, menjadi cekap tenaga adalah, peliknya, kurang menguntungkan. Hanya apabila kos penukaran menjadi lebih murah barulah perniagaan akan bertukar. Cara menyelesaikan masalah ini ialah dengan penarikan subsidi secara beransur-ansur untuk menaikkan harga tenaga kepada paras harga pasaran. Pada harga pasaran, perniagaan akan mula berfikir mengenai kecekapan tenaga dan tenaga alternatif.
Meningkatkan penjanaan kuasa dan penggunaan kuasa daripada biomas, biogas dan sisa pepejal serta memanfaatkan tenaga matahari adalah suatu matlamat yang baik. Tetapi untuk menjayakan inovasi hijau, hanya dengan mendidik orang ramai dan melahirkan kesedaran mengenai kecekapan tenaga belum cukup baik.
Menyediakan dana kepada syarikat yang membekalkan dan memanfaatkan teknologi hijau juga belum cukup baik. Kesedaran alam sekitar perlu kejutan pantas pada bahagian yang paling menyakitkan. Bukan pada pemikiran dan hati manusia tetapi dompet mereka.
Contohnya, jika harganya murah untuk membeli dan menggunakan panel suria buatan Malaysia yang mampu membendung tenaga suria tanpa batasan sepanjang 365 hari setahun berbanding kuasa elektrik janaan bahan api fosil yang berpunca daripada rizab gas yang kian susut, pastinya warga Malaysia akan mesra alam.
Akhirnya, panel solar ini akan menjadi lebih murah untuk dihasilkan dan akan dapat dieksport ke segenap dunia, memberi pekerjaan untuk warga Malaysia dan memberi sumbangan kepada ekonomi negara dan membangunkan teknologi hasil buatan tempatan.
Penarikan subsidi secara beransur-ansur bukan saja gas, untuk mengeluarkan kuasa elektrik malah juga petrol, diesel, dan gas petroleum cecair (LPG) akan memberi manfaat kepada rakyat Malaysia dalam jangka panjang, bukan saja dari segi alam sekitar, sebaliknya dari segi ekonomi. Dasar Teknologi Hijau memberi kita jalan untuk membina masa depan yang bukan saja lebih hijau dan lebih mapan, malah juga lebih berekonomi dan jauh lebih menguntungkan.
Kita tertanya-tanya sama ada tuan punya rumah itu pernah terdengar istilah pelepasan karbon, iaitu sukatan jumlah karbon serta gas rumah hijau (GRH) yang dilepaskan ke atmosfera daripada aktiviti kita sehari-hari.
Karbon dan GRH 'menghakis' lapisan ozon, iaitu suatu lapisan perlindungan di sekeliling yang melindungi umat manusia daripada pancaran berbahaya matahari dan memastikan suhu global serta pola cuaca tetap terkawal. Sebahagian besar karbon dan GRH terhasil daripada pembakaran minyak untuk segala macam tujuan – daripada menjana kuasa sehingga kepada memandu kereta kita.
Sejak dulu Malaysia ditarafkan di tempat terendah dari segi penarafan global pembebasan karbon (tempat ke-157 daripada 224 negara) dan menurut beberapa laporan dan kajian Agensi Tenaga Antarabangsa berpangkalan di Amerika Syarikat, pelepasan karbon Malaysia bagi setiap kapita pelepasan karbon meningkat daripada 3.1 tan perkapita kepada 7.2 tan perkapita dalam tempoh 16 tahun sejak 1990.
Menjelang 2010, angka ini dijangka mencecah 8.0 tan perkapita, sekali gus meletakkan Malaysia di tempat ketiga, selepas Vietnam dan China dari segi kadar pertumbuhan pelepasan karbon.
Kerana menyedari 28 juta warga Malaysia lebih cenderung membakar lebih banyak bahan api, pada Julai 2009, Perdana Menteri, Datuk Seri Najib Razak melancarkan Dasar Teknologi Hijau yang dikendalikan Kementerian Tenaga, Teknologi Hijau dan Air.
Dalam ucapan pelancarannya, Najib antara lain menyatakan bahawa sudah tiba masanya bagi negara kita bergerak ke arah mesra alam dan menyebut keprihatinan global untuk menerima dan menghayati amalan terbaik yang mampan serta boleh diperbaharui.
Namun, apa yang lebih penting dalam mesej beliau ialah rancangan untuk mempermudah pertumbuhan industri teknologi hijau yang disebut sebagai satu pemacu utama yang bakal memberi sumbangan kepada ekonomi negara.
Bagi Perdana Menteri, apa yang penting ialah bergerak ke arah mesra alam bukan saja untuk pencinta alam sekitar, malah bagi usahawan, pereka cipta dan pelanggan serta orang ramai.
Strategi serampang dua mata ini akan mencapai matlamat mengurangkan pelepasan karbon sebanyak 15 peratus dan mengurangkan jumlah pelepasan bagi Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) sebanyak 40 peratus menjelang 2020 berbanding tahap 2005 dan memangkinkan keupayaan serta kemampuan Malaysia untuk melakukan inovasi dalam pembangunan teknologi hijau.
Tugas ini bukan sesuatu yang mudah untuk dilaksanakan, memandangkan Malaysia sudah bergerak ke arah taraf negara maju sepenuhnya menjelang 2020. Masalah ini menjadi lebih rumit lagi dengan ada peruntukan pelbagai subsidi bagi bahan api fosil.
Sebagai contohnya, subsidi bagi gas. Pengeluar tenaga bebas di Malaysia mengeluarkan tenaga elektrik daripada gas yang dibekalkan kepada mereka dengan sebahagian kecil gas. Rasional yang diberi adalah pengeluar ini perlu diberi pampasan kerana mengeluarkan tenaga elektrik dengan murah untuk industri tempatan dan industri tempatan pula perlu tenaga elektrik murah untuk mengeluarkan barangan pada harga kompetitif bagi pasaran dunia.
Keburukannya ialah banyak industri berkenaan begitu selesa dengan kos tenaga rendah sehingga tiada rancangan untuk menjadi cekap tenaga atau mencari sumber tenaga alternatif. Meskipun teknologi bagi kecekapan tenaga dan sumber tenaga alternatif boleh didapati, kos melaksanakan teknologi ini agak mahal berbanding kuasa murah bersubsidi yang dikeluarkan oleh pengeluar tenaga bebas.
Bagi perniagaan yang tujuan utamanya untuk mengeluarkan yang maksimum pada kos minimum, menjadi cekap tenaga adalah, peliknya, kurang menguntungkan. Hanya apabila kos penukaran menjadi lebih murah barulah perniagaan akan bertukar. Cara menyelesaikan masalah ini ialah dengan penarikan subsidi secara beransur-ansur untuk menaikkan harga tenaga kepada paras harga pasaran. Pada harga pasaran, perniagaan akan mula berfikir mengenai kecekapan tenaga dan tenaga alternatif.
Meningkatkan penjanaan kuasa dan penggunaan kuasa daripada biomas, biogas dan sisa pepejal serta memanfaatkan tenaga matahari adalah suatu matlamat yang baik. Tetapi untuk menjayakan inovasi hijau, hanya dengan mendidik orang ramai dan melahirkan kesedaran mengenai kecekapan tenaga belum cukup baik.
Menyediakan dana kepada syarikat yang membekalkan dan memanfaatkan teknologi hijau juga belum cukup baik. Kesedaran alam sekitar perlu kejutan pantas pada bahagian yang paling menyakitkan. Bukan pada pemikiran dan hati manusia tetapi dompet mereka.
Contohnya, jika harganya murah untuk membeli dan menggunakan panel suria buatan Malaysia yang mampu membendung tenaga suria tanpa batasan sepanjang 365 hari setahun berbanding kuasa elektrik janaan bahan api fosil yang berpunca daripada rizab gas yang kian susut, pastinya warga Malaysia akan mesra alam.
Akhirnya, panel solar ini akan menjadi lebih murah untuk dihasilkan dan akan dapat dieksport ke segenap dunia, memberi pekerjaan untuk warga Malaysia dan memberi sumbangan kepada ekonomi negara dan membangunkan teknologi hasil buatan tempatan.
Penarikan subsidi secara beransur-ansur bukan saja gas, untuk mengeluarkan kuasa elektrik malah juga petrol, diesel, dan gas petroleum cecair (LPG) akan memberi manfaat kepada rakyat Malaysia dalam jangka panjang, bukan saja dari segi alam sekitar, sebaliknya dari segi ekonomi. Dasar Teknologi Hijau memberi kita jalan untuk membina masa depan yang bukan saja lebih hijau dan lebih mapan, malah juga lebih berekonomi dan jauh lebih menguntungkan.
Tuesday, September 29, 2009
Pilih urus niaga saham syariah
--------------------------------------------------------------------------------
MEGA: Apakah hukum asas bermain saham?
ZAHARUDDIN: Kebanyakan ulama kontemporari berpendapat tatkala kita membeli saham sesuatu syarikat, kita sebenarnya akan memiliki sebahagian kepentingan ekuiti syarikat tersebut, ini bermakna sebagai pemegang saham. Dari sudut pandangan Islam, kita dikira sebagai rakan kongsi syarikat terbabit.
Sebagai rakan kongsi, kita akan terdedah kepada risiko kerugian ataupun kelebihan perolehan keuntungan. Dengan ini, hukum asal pembelian saham adalah halal kerana ia didasari akad 'Shirkah'.
Dalil kepada keharusan bersyarikat ini boleh dilihat di dalam al-Quran yang bermaksud: dan mereka berkongsi dalam 1/3...(an-Nisa: 12)
Dan juga hadis bermaksud: "Aku orang ketiga bersama dua orang yang bersyarikat selagi mana tiada salah seorang yang mengkhianati rakannya." (riwayat Abu Daud)
Pembelian saham juga harus dibuat melalui broker atau remisier. Tugas mereka biasanya adalah menentukan nilai pasaran dan coraknya, mengiklankan sebarang aset untuk jualan, menayangkan beberapa aset kepada pembeli yang berpotensi, menasihati pelanggan dalam tawaran yang diterima, sebagai wakil untuk membeli dengan upah tertentu.
Urus niaga di bursa saham telah dibincangkan banyak kali dalam pelbagai persidangan ulama dan pakar kewangan sedunia. Keputusan Kesatuan Fiqh Antarabangsa (pada 9-14 Mei 1992) dan Majlis Kajian dan Fatwa Eropah dalam keputusannya (7/1) 63 antara lainnya menyebut:
Hukum membeli saham pada asalnya adalah sama dengan hukum bersyarikat atau musyarakah atau rakan kongsi. Ia adalah harus menurut syariah daripada al-Quran dan hadis.
Walaupun hukum asalnya harus, ia tetap mempunyai beberapa syarat umum bagi memastikan yang harus tidak berubah kepada haram.
Antara syarat umum yang telah diletakkan dalam hal menyertai aktiviti urus niaga saham ini adalah:
a. Penubuhan dan penyertaan sebuah syarikat yang patuh syariah di dalam bursa adalah harus.
b. Tiada sebarang perbezaan pandangan bahawa menyertai atau membeli saham syarikat yang asas utama perniagaannya adalah haram seperti institusi kewangan yang memberi pinjaman riba atau berniaga barangan yang diharamkan adalah tidak dibenarkan sama sekali.
Majoriti ulama dunia mengharuskan penjualan dan pembelian di bursa
l Syarat ijab kabul telah terlaksana dalam pembelian dan pemilikan saham.
l Majlis Pengarah syarikat telah mewakili seluruh pemegang saham dalam pengurusan syarikat mereka.
Sehubungan itu, para ulama besar mengharuskannya seperti Sheikh Mahmud Syaltut, Sheikh Ali Khafif, Sheikh Muhammad Abu Zahrah, Dr. Muhammad Yusof Musa dan ramai lagi. (At-Takaful Al-Ijtima'ie, Abu Zahrah, 2/184 ; As-Syarikat : Ali Khafif, hlm 96 ; Al-Mualamat Al-Maliah, Uthman Syabir, hlm 206)
Namun terdapat sedikit pertikaian hukum berkongsi syarikat dengan bukan Islam. Perbincangan dan pertikaian timbul dalam isu membeli saham yang dianggap patuh syariah tetapi majoriti pemilikannya adalah individu bukan Islam.
Terdapat sebahagian ulama yang tidak membenarkannya dan ada juga yang menganggapnya sebagai makruh. Ia berdasarkan riwayat Ibnu Abbas r.a yang bermaksud: Berkata Ibnu Abbas, "Jangan kamu bersyarikat dengan Yahudi, Nasrani atau Majusi", maka aku (Ibnu Hamzah) bertanya "mengapa tidak?" Jawab Ibnu Abbas: "Kerana mereka melakukan riba dan riba tidak halal". (Al-Mughni, Ibnu Qudamah, 5/3 ; Al-Muhazzab, 1/345)
Hadis di atas menjadikan Imam As-Syafie menganggap bermusyarakah dengan bukan Islam adalah makruh. Imam Ahmad, Awzaie dan Hasan al-Basri menganggapnya harus.
Imam Ibnu Quddamah juga mengatakan kata-kata Ibnu Abbas tadi hanyalah pandangan seorang sahabat dan tidak pula tersebar di kalangan sahabat lain.
Khalifah Umar al-Khattab berpandangan harusnya dengan iktikad ia daripada pendapatan mereka yang halal sebagaimana Nabi SAW diriwayatkan membeli makanan daripada Yahudi dan mencagarkan baju besi baginda SAW.
Pandangan mengharuskan dengan melihat kepada perincian aktiviti syarikat ini disokong kuat oleh ulama besar kontemporari seperti Sheikh Mustafa Az-Zarqa. Beliau menolak pengharaman umum ke atas penyertaan di bursa saham.
Justeru selagi mana urus niaga syarikat adalah menepati syariah, ia adalah sah walaupun terdapat rakan kongsi bukan Islam yang sama ada diketahui atau tidak bahawa modalnya daripada yang haram. Ia juga dikuatkan oleh riwayat berikut:
Diriwayatkan oleh al-Khallal dengan sanadnya dari Athar berkata: Rasulullah SAW melarang daripada bermusyarakah dengan Yahudi dan Nasrani kecuali jika jual belinya di tangan orang Islam (menuruti syariah). (Al-kafi fi Fiqh al-Hanbali, 2/257 ; Al-Mubdi' , Ibn Mufleh, 5/4; Ibn Qayyim : Dhoif sanadnya kerana mursal: Ahkam Ahli Zimmah, 1/556)
Ada yang bagi alasan, saham-saham yang mematuhi syariah itu kurang menguntungkan berbanding saham lain. Sebab itu melabur dalam saham bukan syariah. Adakah tanggapan ini betul?
ZAHARUDDIN: Saya kurang bersetuju dengan tanggapan tersebut. Setakat semakan saya, kebanyakan blue chips atau saham-saham syarikat-syarikat besar, terkenal dan yang mempunyai keuntungan konsisten di Malaysia telah disahkan patuh syariah oleh Suruhanjaya Sekuriti.
Oleh yang demikian tidak timbul persoalan kurang menguntungkan. Cuma jika ingin dibandingkan dengan beberapa syarikat yang tidak patuh syariah seperti perjudian dan kewangan riba.
Mungkin dakwaan itu ada sedikit kebenarannya, namun demikian tidak tepat untuk mendakwa kaunter tidak halal ini sentiasa lebih menguntungkan berbanding yang patuh syariah.
Ada pelbagai jenis orang yang main saham. Apa hukumnya bagi yang main kontra?
ZAHARUDDIN: Jualan kontra adalah apabila pembeli saham mengambil peluang daripada tempoh penangguhan bayaran saham yang dibeli untuk membeli sesuatu saham dan kemudian menjualnya sebelum tempoh 'wajib' bayar tiba.
Sebagai contoh di Malaysia wujud undang-undang T+3. Ia bererti urus niaga pembelian saham dibuat sebagai contoh pada hari Isnin, tetapi pembayaran bagi pembelian tadi mesti diselesaikan dalam sebelum atau pada hari Khamis (dalam masa tiga hari).
Pemilikan saham akan bertukar milik sejurus selepas transaksi walaupun pembayaran belum dibuat.
Walau bagaimanapun, jangan disangka bahawa di antara tempoh tiga hari itu, seseorang mempunyai masa untuk membatalkan urus niaga. Urus niaga telah termeterai pada hari urus niaga iaitu hari Isnin dalam contoh di atas. Cuma proses pertukaran dan pembayaran sahaja yang belum dibuat.
Hukum transaksi kontra seperti ini boleh datang dalam dua keadaan:
a) Jika pembeli punyai wang secukupnya dari awal; Jika pembeli membeli sebuah saham patuh syariah dengan kontra dengan cara pembayaran T-3, dan beliau sememangnya telah mempunyai wang yang cukup dalam akaunnya sebanyak nilai pembelian sahamnya dari hari pertama lagi. Namun sebelum tiba tempoh penyelesaian pembayaran tiba, harga sahamnya melonjak naik, menyebabkan dia dengan segera menjualnya agar dapat peroleh keuntungan. Urus niaga seperti ini halal.
Keharusan ini dikuatkan lagi apabila keterangan di dalam web bursa Malaysia menjelaskan setiap individu yang ingin membeli mestilah mempunyai wang yang mencukupi untuk menampung harga saham yang dibeli dan juga semua kos transaksi.
Jika demikian peraturannya, saya berpandangan bahawa hak milik sekuriti yang dibeli telah sempurna. Ia juga memang mempunyai wang yang mencukupi bagi tujuan pembelian itu walaupun belum sampai hari wajib bayar, tatkala itu, belian dan jualannya adalah sah.
b) Tidak punyai wang cukup
Sekiranya, pembeli tidak mempunyai wang yang cukup di dalam akaunnya pada waktu pembelian, tetapi hanya dipinjam daripada wang broker dengan kadar faedah tertentu dengan harapan harga akan menjadi lebih tinggi daripada apa yang dibeli. Ia adalah haram.
Ini dilakukan bagi membolehkannya menjual sekuriti yang dibelinya sebelum sampai masa perlu bayar dan membuat keuntungan atas angin kerana membeli tanpa modal sebenar.
Bagi saya urus niaga seperti ini (jika berlaku) ia tidak syak lagi mempunyai unsur riba (jika modal yang dipinjam punyai faedah).
Sekiranya tiada punyai sebarang faedah, ia masih mempunyai elemen perjudian kerana ia benar-benar bergantung kepada nasib dan harapan harga akan naik. Pembeli pula tiada sebarang wang yang mencukupi, ia hanyalah bergantung kepada wang broker yang mengabuinya. Tatkala itu transaksi tetap tidak halal.
Apa pula hukumnya melibatkan diri dengan pelaburan di Internet?
ZAHARUDDIN: Islam menerima transaksi kewangan sama ada jual beli dan juga pelaburan yang dilakukan melalui Internet. Cuma syarat-syarat bagi jual beli dan pelaburan mestilah dipastikan terlebih dahulu.
Secara ringkasnya, pelaburan melalui Internet hanya akan menjadi halal sekiranya:
a) Tiada unsur gharar (tidak tentu status) berkenaan latar belakang syarikat yang menguruskan pelaburan itu. Justeru mesti dipastikan syarikat itu benar-benar wujud dan diketahui lesen serta perincian pengurusan syarikat.
b) Diketahui dengan jelas jenis pelaburan atau perniagaan yang dilaksanakan oleh syarikat terbabit dan status halalnya.
c) Cara pelaburan dilakukan secara halal tanpa sebarang jaminan untung tertentu dan jaminan selamat modal, jika terdapat unsur jaminan sebegini, ia disepakati ulama sebagai haram kerana riba.
d) Memastikan syarikat yang dilaburkan dana kita melalui Internet itu disahkan kewujudannya oleh Suruhanjaya Sekuriti Malaysia.
Dalam Islam, yang penting bagi rezeki kita ialah keberkatan walaupun ia sedikit. Boleh ustaz terangkan dalam konteks saham ini.
ZAHARUDDIN: Islam tidak menyekat umatnya untuk memperoleh keuntungan. Namun beberapa hukum haram diletakkan bagi apa-apa transaksi yang menyumbang kepada mudarat kepada diri sendiri atau zalim kepada sebelah pihak lain.
Dalam urus niaga saham, kita tahu terdapat banyak teknik pembelian saham yang wujud, dan sebahagiannya telah saya ulas di dalam buku saya 'Wang, Anda dan Islam'.
Ringkasnya, terdapat cara yang haram dan ada pula yang halal. Bagi mereka yang mendambakan keuntungan lumayan mereka mungkin akan melibatkan diri sama ada melalui pinjaman riba dengan broker bagi menambahkan kemampuan modalnya, atau membeli saham tidak patuh syariah yang dikira stabil dan untung, atau memasuki alam urus niaga saham sebagai tempat berjudi.
Nabi pernah mengingatkan bahawa riba itu walau banyak pada kiraan fizikalnya, ia bakal membawa kepada sedikit. Maksud 'sedikit' itu adalah kerana individu terbabit akan sentiasa merasa tidak cukup, 'sedikit' juga bermaksud perolehan itu hanya akan mendorongnya kepada sedikit dan kurang rahmat dan belas Allah terhadapnya.
Tiada berkat ini akhirnya, mengotorkan jiwa, hati dan pemikiran individu terbabit sehingga sifat tamaknya terus membuak dan sentiasa tidak cukup dengan apa yang ada.
Lebih teruk, ketiadaan berkat dalam pendapatan mendorong individu kepada lebih banyak dosa dan liat dalam melakukan amal soleh. Atas sebab itu, Islam sentiasa mengajak umatnya memastikan status halal dalam pendapatan walau sedikit kerana keberkatan itu sumber kebahagiaan dan ketenangan hati.
Apa guna harta yang banyak dengan hati yang sentiasa tertekan dan tidak tenteram.
Apakah status urus niaga yang dilakukan selepas azan pertama dikumandangkan pada hari Jumaat?
ZAHARUDDIN: Solat jumaat wajib hanya ke atas lelaki baligh dan bukan wanita. Justeru setiap urusniaga di antara wanita dengan wanita selepas azan pertama atau kedua dikumandangkan pada hari Jumaat adalah sah dan harus.
Ia adalah satu keharusan yang disepakati oleh keempat-empat mazhab terbesar dalam Fiqh Islam.
Demikian juga halnya bagi mereka yang tidak wajib solat jumaat kerana sebab lain seperti sakit, musafir dan sebagainya.
Perbincangan hukum hanya berkisar kepada para lelaki, sama ada peniaga lelaki, pembeli lelaki atau kedua-duanya sekali yang sihat, baligh dan tidak bermusafir.
Asas hukum adalah dari surah al-Jumaat ayat 9 yang maksud-Nya: Wahai orang yang beriman, apabila telah diseru untuk solat pada hari Jumaat, bersegeralah kepada mengingati Allah dan tinggalkanlah jual beli.
Menurut majoriti mazhab seperti Hanafi, Maliki dan Hanbali, berjual beli selepas azan kedua (iaitu azan semasa khatib telah duduk di atas mimbar) hari Jumaat adalah haram, akadnya tidak sah.
Hasil perolehan daripada akad itu juga adalah haram dan pemilikan barang yang dibeli juga tidak sah. Ulama Mazhab Syafie menganggap jual beli pada waktu itu hanya makruh dan masih sah.
Jual beli yang dilakukan setelah azan pertama iaitu sebelum imam atau khatib duduk di atas mimbar, ulama seperti At-Tohawi mengatakan ia adalah sah dan dibenarkan. Cuma tidak digalakkan kerana dibimbangi akan menyibukkan kedua-dua pembeli dan penjual dari kewajipan solat Jumaat.
Perlu difahami bahawa azan di zaman Nabi SAW, Abu Bakar as-Siddiq dan Umar r.a hanyalah sekali sahaja, manakala di zaman Uthman, bilangan umat Islam bertambah lalu diperkenalkan azan kedua dan seterusnya ketiga (berfungsi sebagai iqamah).
Imam Al-Bukhari melaporkan bahawa azan Jumaat di zaman Nabi dilaungkan hanyalah sekali iaitu di waktu imam mengambil tempat di atas mimbar.
Kesimpulan, jual beli itu akan jatuh haram hanya apabila:
a) Dilakukan selepas azan kedua sewaktu imam berada di atas mimbar.
b) Dilakukan oleh lelaki yang wajib solat Jumaat.
c) Mengetahui berkenaan hukum haram ini.
MEGA: Apakah hukum asas bermain saham?
ZAHARUDDIN: Kebanyakan ulama kontemporari berpendapat tatkala kita membeli saham sesuatu syarikat, kita sebenarnya akan memiliki sebahagian kepentingan ekuiti syarikat tersebut, ini bermakna sebagai pemegang saham. Dari sudut pandangan Islam, kita dikira sebagai rakan kongsi syarikat terbabit.
Sebagai rakan kongsi, kita akan terdedah kepada risiko kerugian ataupun kelebihan perolehan keuntungan. Dengan ini, hukum asal pembelian saham adalah halal kerana ia didasari akad 'Shirkah'.
Dalil kepada keharusan bersyarikat ini boleh dilihat di dalam al-Quran yang bermaksud: dan mereka berkongsi dalam 1/3...(an-Nisa: 12)
Dan juga hadis bermaksud: "Aku orang ketiga bersama dua orang yang bersyarikat selagi mana tiada salah seorang yang mengkhianati rakannya." (riwayat Abu Daud)
Pembelian saham juga harus dibuat melalui broker atau remisier. Tugas mereka biasanya adalah menentukan nilai pasaran dan coraknya, mengiklankan sebarang aset untuk jualan, menayangkan beberapa aset kepada pembeli yang berpotensi, menasihati pelanggan dalam tawaran yang diterima, sebagai wakil untuk membeli dengan upah tertentu.
Urus niaga di bursa saham telah dibincangkan banyak kali dalam pelbagai persidangan ulama dan pakar kewangan sedunia. Keputusan Kesatuan Fiqh Antarabangsa (pada 9-14 Mei 1992) dan Majlis Kajian dan Fatwa Eropah dalam keputusannya (7/1) 63 antara lainnya menyebut:
Hukum membeli saham pada asalnya adalah sama dengan hukum bersyarikat atau musyarakah atau rakan kongsi. Ia adalah harus menurut syariah daripada al-Quran dan hadis.
Walaupun hukum asalnya harus, ia tetap mempunyai beberapa syarat umum bagi memastikan yang harus tidak berubah kepada haram.
Antara syarat umum yang telah diletakkan dalam hal menyertai aktiviti urus niaga saham ini adalah:
a. Penubuhan dan penyertaan sebuah syarikat yang patuh syariah di dalam bursa adalah harus.
b. Tiada sebarang perbezaan pandangan bahawa menyertai atau membeli saham syarikat yang asas utama perniagaannya adalah haram seperti institusi kewangan yang memberi pinjaman riba atau berniaga barangan yang diharamkan adalah tidak dibenarkan sama sekali.
Majoriti ulama dunia mengharuskan penjualan dan pembelian di bursa
l Syarat ijab kabul telah terlaksana dalam pembelian dan pemilikan saham.
l Majlis Pengarah syarikat telah mewakili seluruh pemegang saham dalam pengurusan syarikat mereka.
Sehubungan itu, para ulama besar mengharuskannya seperti Sheikh Mahmud Syaltut, Sheikh Ali Khafif, Sheikh Muhammad Abu Zahrah, Dr. Muhammad Yusof Musa dan ramai lagi. (At-Takaful Al-Ijtima'ie, Abu Zahrah, 2/184 ; As-Syarikat : Ali Khafif, hlm 96 ; Al-Mualamat Al-Maliah, Uthman Syabir, hlm 206)
Namun terdapat sedikit pertikaian hukum berkongsi syarikat dengan bukan Islam. Perbincangan dan pertikaian timbul dalam isu membeli saham yang dianggap patuh syariah tetapi majoriti pemilikannya adalah individu bukan Islam.
Terdapat sebahagian ulama yang tidak membenarkannya dan ada juga yang menganggapnya sebagai makruh. Ia berdasarkan riwayat Ibnu Abbas r.a yang bermaksud: Berkata Ibnu Abbas, "Jangan kamu bersyarikat dengan Yahudi, Nasrani atau Majusi", maka aku (Ibnu Hamzah) bertanya "mengapa tidak?" Jawab Ibnu Abbas: "Kerana mereka melakukan riba dan riba tidak halal". (Al-Mughni, Ibnu Qudamah, 5/3 ; Al-Muhazzab, 1/345)
Hadis di atas menjadikan Imam As-Syafie menganggap bermusyarakah dengan bukan Islam adalah makruh. Imam Ahmad, Awzaie dan Hasan al-Basri menganggapnya harus.
Imam Ibnu Quddamah juga mengatakan kata-kata Ibnu Abbas tadi hanyalah pandangan seorang sahabat dan tidak pula tersebar di kalangan sahabat lain.
Khalifah Umar al-Khattab berpandangan harusnya dengan iktikad ia daripada pendapatan mereka yang halal sebagaimana Nabi SAW diriwayatkan membeli makanan daripada Yahudi dan mencagarkan baju besi baginda SAW.
Pandangan mengharuskan dengan melihat kepada perincian aktiviti syarikat ini disokong kuat oleh ulama besar kontemporari seperti Sheikh Mustafa Az-Zarqa. Beliau menolak pengharaman umum ke atas penyertaan di bursa saham.
Justeru selagi mana urus niaga syarikat adalah menepati syariah, ia adalah sah walaupun terdapat rakan kongsi bukan Islam yang sama ada diketahui atau tidak bahawa modalnya daripada yang haram. Ia juga dikuatkan oleh riwayat berikut:
Diriwayatkan oleh al-Khallal dengan sanadnya dari Athar berkata: Rasulullah SAW melarang daripada bermusyarakah dengan Yahudi dan Nasrani kecuali jika jual belinya di tangan orang Islam (menuruti syariah). (Al-kafi fi Fiqh al-Hanbali, 2/257 ; Al-Mubdi' , Ibn Mufleh, 5/4; Ibn Qayyim : Dhoif sanadnya kerana mursal: Ahkam Ahli Zimmah, 1/556)
Ada yang bagi alasan, saham-saham yang mematuhi syariah itu kurang menguntungkan berbanding saham lain. Sebab itu melabur dalam saham bukan syariah. Adakah tanggapan ini betul?
ZAHARUDDIN: Saya kurang bersetuju dengan tanggapan tersebut. Setakat semakan saya, kebanyakan blue chips atau saham-saham syarikat-syarikat besar, terkenal dan yang mempunyai keuntungan konsisten di Malaysia telah disahkan patuh syariah oleh Suruhanjaya Sekuriti.
Oleh yang demikian tidak timbul persoalan kurang menguntungkan. Cuma jika ingin dibandingkan dengan beberapa syarikat yang tidak patuh syariah seperti perjudian dan kewangan riba.
Mungkin dakwaan itu ada sedikit kebenarannya, namun demikian tidak tepat untuk mendakwa kaunter tidak halal ini sentiasa lebih menguntungkan berbanding yang patuh syariah.
Ada pelbagai jenis orang yang main saham. Apa hukumnya bagi yang main kontra?
ZAHARUDDIN: Jualan kontra adalah apabila pembeli saham mengambil peluang daripada tempoh penangguhan bayaran saham yang dibeli untuk membeli sesuatu saham dan kemudian menjualnya sebelum tempoh 'wajib' bayar tiba.
Sebagai contoh di Malaysia wujud undang-undang T+3. Ia bererti urus niaga pembelian saham dibuat sebagai contoh pada hari Isnin, tetapi pembayaran bagi pembelian tadi mesti diselesaikan dalam sebelum atau pada hari Khamis (dalam masa tiga hari).
Pemilikan saham akan bertukar milik sejurus selepas transaksi walaupun pembayaran belum dibuat.
Walau bagaimanapun, jangan disangka bahawa di antara tempoh tiga hari itu, seseorang mempunyai masa untuk membatalkan urus niaga. Urus niaga telah termeterai pada hari urus niaga iaitu hari Isnin dalam contoh di atas. Cuma proses pertukaran dan pembayaran sahaja yang belum dibuat.
Hukum transaksi kontra seperti ini boleh datang dalam dua keadaan:
a) Jika pembeli punyai wang secukupnya dari awal; Jika pembeli membeli sebuah saham patuh syariah dengan kontra dengan cara pembayaran T-3, dan beliau sememangnya telah mempunyai wang yang cukup dalam akaunnya sebanyak nilai pembelian sahamnya dari hari pertama lagi. Namun sebelum tiba tempoh penyelesaian pembayaran tiba, harga sahamnya melonjak naik, menyebabkan dia dengan segera menjualnya agar dapat peroleh keuntungan. Urus niaga seperti ini halal.
Keharusan ini dikuatkan lagi apabila keterangan di dalam web bursa Malaysia menjelaskan setiap individu yang ingin membeli mestilah mempunyai wang yang mencukupi untuk menampung harga saham yang dibeli dan juga semua kos transaksi.
Jika demikian peraturannya, saya berpandangan bahawa hak milik sekuriti yang dibeli telah sempurna. Ia juga memang mempunyai wang yang mencukupi bagi tujuan pembelian itu walaupun belum sampai hari wajib bayar, tatkala itu, belian dan jualannya adalah sah.
b) Tidak punyai wang cukup
Sekiranya, pembeli tidak mempunyai wang yang cukup di dalam akaunnya pada waktu pembelian, tetapi hanya dipinjam daripada wang broker dengan kadar faedah tertentu dengan harapan harga akan menjadi lebih tinggi daripada apa yang dibeli. Ia adalah haram.
Ini dilakukan bagi membolehkannya menjual sekuriti yang dibelinya sebelum sampai masa perlu bayar dan membuat keuntungan atas angin kerana membeli tanpa modal sebenar.
Bagi saya urus niaga seperti ini (jika berlaku) ia tidak syak lagi mempunyai unsur riba (jika modal yang dipinjam punyai faedah).
Sekiranya tiada punyai sebarang faedah, ia masih mempunyai elemen perjudian kerana ia benar-benar bergantung kepada nasib dan harapan harga akan naik. Pembeli pula tiada sebarang wang yang mencukupi, ia hanyalah bergantung kepada wang broker yang mengabuinya. Tatkala itu transaksi tetap tidak halal.
Apa pula hukumnya melibatkan diri dengan pelaburan di Internet?
ZAHARUDDIN: Islam menerima transaksi kewangan sama ada jual beli dan juga pelaburan yang dilakukan melalui Internet. Cuma syarat-syarat bagi jual beli dan pelaburan mestilah dipastikan terlebih dahulu.
Secara ringkasnya, pelaburan melalui Internet hanya akan menjadi halal sekiranya:
a) Tiada unsur gharar (tidak tentu status) berkenaan latar belakang syarikat yang menguruskan pelaburan itu. Justeru mesti dipastikan syarikat itu benar-benar wujud dan diketahui lesen serta perincian pengurusan syarikat.
b) Diketahui dengan jelas jenis pelaburan atau perniagaan yang dilaksanakan oleh syarikat terbabit dan status halalnya.
c) Cara pelaburan dilakukan secara halal tanpa sebarang jaminan untung tertentu dan jaminan selamat modal, jika terdapat unsur jaminan sebegini, ia disepakati ulama sebagai haram kerana riba.
d) Memastikan syarikat yang dilaburkan dana kita melalui Internet itu disahkan kewujudannya oleh Suruhanjaya Sekuriti Malaysia.
Dalam Islam, yang penting bagi rezeki kita ialah keberkatan walaupun ia sedikit. Boleh ustaz terangkan dalam konteks saham ini.
ZAHARUDDIN: Islam tidak menyekat umatnya untuk memperoleh keuntungan. Namun beberapa hukum haram diletakkan bagi apa-apa transaksi yang menyumbang kepada mudarat kepada diri sendiri atau zalim kepada sebelah pihak lain.
Dalam urus niaga saham, kita tahu terdapat banyak teknik pembelian saham yang wujud, dan sebahagiannya telah saya ulas di dalam buku saya 'Wang, Anda dan Islam'.
Ringkasnya, terdapat cara yang haram dan ada pula yang halal. Bagi mereka yang mendambakan keuntungan lumayan mereka mungkin akan melibatkan diri sama ada melalui pinjaman riba dengan broker bagi menambahkan kemampuan modalnya, atau membeli saham tidak patuh syariah yang dikira stabil dan untung, atau memasuki alam urus niaga saham sebagai tempat berjudi.
Nabi pernah mengingatkan bahawa riba itu walau banyak pada kiraan fizikalnya, ia bakal membawa kepada sedikit. Maksud 'sedikit' itu adalah kerana individu terbabit akan sentiasa merasa tidak cukup, 'sedikit' juga bermaksud perolehan itu hanya akan mendorongnya kepada sedikit dan kurang rahmat dan belas Allah terhadapnya.
Tiada berkat ini akhirnya, mengotorkan jiwa, hati dan pemikiran individu terbabit sehingga sifat tamaknya terus membuak dan sentiasa tidak cukup dengan apa yang ada.
Lebih teruk, ketiadaan berkat dalam pendapatan mendorong individu kepada lebih banyak dosa dan liat dalam melakukan amal soleh. Atas sebab itu, Islam sentiasa mengajak umatnya memastikan status halal dalam pendapatan walau sedikit kerana keberkatan itu sumber kebahagiaan dan ketenangan hati.
Apa guna harta yang banyak dengan hati yang sentiasa tertekan dan tidak tenteram.
Apakah status urus niaga yang dilakukan selepas azan pertama dikumandangkan pada hari Jumaat?
ZAHARUDDIN: Solat jumaat wajib hanya ke atas lelaki baligh dan bukan wanita. Justeru setiap urusniaga di antara wanita dengan wanita selepas azan pertama atau kedua dikumandangkan pada hari Jumaat adalah sah dan harus.
Ia adalah satu keharusan yang disepakati oleh keempat-empat mazhab terbesar dalam Fiqh Islam.
Demikian juga halnya bagi mereka yang tidak wajib solat jumaat kerana sebab lain seperti sakit, musafir dan sebagainya.
Perbincangan hukum hanya berkisar kepada para lelaki, sama ada peniaga lelaki, pembeli lelaki atau kedua-duanya sekali yang sihat, baligh dan tidak bermusafir.
Asas hukum adalah dari surah al-Jumaat ayat 9 yang maksud-Nya: Wahai orang yang beriman, apabila telah diseru untuk solat pada hari Jumaat, bersegeralah kepada mengingati Allah dan tinggalkanlah jual beli.
Menurut majoriti mazhab seperti Hanafi, Maliki dan Hanbali, berjual beli selepas azan kedua (iaitu azan semasa khatib telah duduk di atas mimbar) hari Jumaat adalah haram, akadnya tidak sah.
Hasil perolehan daripada akad itu juga adalah haram dan pemilikan barang yang dibeli juga tidak sah. Ulama Mazhab Syafie menganggap jual beli pada waktu itu hanya makruh dan masih sah.
Jual beli yang dilakukan setelah azan pertama iaitu sebelum imam atau khatib duduk di atas mimbar, ulama seperti At-Tohawi mengatakan ia adalah sah dan dibenarkan. Cuma tidak digalakkan kerana dibimbangi akan menyibukkan kedua-dua pembeli dan penjual dari kewajipan solat Jumaat.
Perlu difahami bahawa azan di zaman Nabi SAW, Abu Bakar as-Siddiq dan Umar r.a hanyalah sekali sahaja, manakala di zaman Uthman, bilangan umat Islam bertambah lalu diperkenalkan azan kedua dan seterusnya ketiga (berfungsi sebagai iqamah).
Imam Al-Bukhari melaporkan bahawa azan Jumaat di zaman Nabi dilaungkan hanyalah sekali iaitu di waktu imam mengambil tempat di atas mimbar.
Kesimpulan, jual beli itu akan jatuh haram hanya apabila:
a) Dilakukan selepas azan kedua sewaktu imam berada di atas mimbar.
b) Dilakukan oleh lelaki yang wajib solat Jumaat.
c) Mengetahui berkenaan hukum haram ini.
Subscribe to:
Posts (Atom)
